Editorial
Stalwarts code wordt alleen opener. De tests niet.
Gemaskerde e-mail verhuist van Enterprise naar Stalwarts AGPL-Community-editie. Elke open-coreleverancier zou die eenrichtingsbelofte moeten opschrijven. Maar de tests waarmee buitenstaanders de code kunnen veranderen, gaan de andere kant op.
Inês Valente4 min read

Met v1.1.1 van 16 november verplaatste Stalwart gemaskerde e-mail van Enterprise naar de AGPL-Community-editie. De aankondiging van 13 november zegt het duidelijk: ‘Functies reizen maar in één richting, naar open source.’ Dat is een betere toezegging dan nog een opensourcebadge. Het zegt welke kant de deur op mag draaien.
Gemaskerde e-mail geeft elke website een apart adres dat alleen ontvangt, met optionele vervaldatum, zodat je een uitgelekt adres kunt intrekken zonder je echte postvak te wijzigen. Gebruikers maken het in Stalwarts accountbeheer; toepassingen via JMAP met x:MaskedEmail/set onder de capability urn:stalwart:jmap. Antwoorden tonen nog steeds het gewone afzenderadres. De documentatie noemt wachtwoordmanagers als mogelijke integratoren; vandaag kon ik geen concrete integratie bevestigen, ook niet met Bitwarden of Proton Pass. Een API is geen integratie.
Schrijf het eenrichtingsverkeer op
Deze belofte zonder terugweg zou elke open-coreleverancier in Europa moeten opschrijven. FoxIDs stapte over op BSL, waarna de repository verdween; Daytona archiveerde de AGPL-repository die het groot maakte. Geen van beide verhalen heeft nog een algemene liefdesverklaring aan open source nodig. Het gaat erom of gebruikers morgen de rechten behouden die vandaag zijn aangeboden, en of er nog onderhouden code is om die op uit te oefenen.
Stalwart heeft een precedent, niet alleen een zin. Op 31 januari 2025 verhuisde authenticatie bij externe OpenID Connect-aanbieders naar de open editie. Gemaskerde e-mail is de tweede oversteek. De novemberpost schrapt ook de ondergrens van 150 postvakken voor Premium Support: elke Enterprise-licentie krijgt nu voorrang op het portaal en via e-mail, ook sponsorlicenties. Zonder apart betaald SLA is er geen gegarandeerde reactietijd. Toegang tot een ontwikkelaar en een contractuele deadline zijn verschillende aankopen.
Het antwoordenboek blijft binnen
Maar naast die belofte staat iets ongemakkelijks. In ‘Private Tests, Public Code’ van 16 oktober meldde Stalwart dat unit-, integratie-, protocolconformiteits- en stresstests met hun testgegevens naar een privérepository verhuizen. Nieuwe functies worden privé ontwikkeld en als één afgeronde commit gepubliceerd. Het verklaarde doelwit zijn AI-klonen: geef een machine implementatie én tests, en die tests worden het antwoordenboek voor een herschrijving die de oorspronkelijke licentie weglaat.
Die angst is begrijpelijk. Een mailserver onderhouden kost geld; een aannemelijke imitatie maken wordt goedkoper. De post onderscheidt legitieme forks van pogingen licentieplichten af te schudden en zegt dat een source-availablelicentie is overwogen en verworpen. Releasecode onder AGPL houden is een betekenisvolle keuze. Tests privé houden is een andere keuze, geen bewijs van een licentieschending. Het bijdragebeleid vereist bovendien een Fiduciary Contributor License Agreement: auteursrecht naar een vertrouwenshouder, met terugvalclausule.
Toch is de code open terwijl een belangrijk deel van wat een buitenstaander veilig laat wijzigen dat niet is. Een mailserver kan compileren en toch een adres verkeerd behandelen dat op het verkeerde moment verloopt. Zonder regressietests moet een onafhankelijke beheerder opnieuw ontdekken welk gedrag opzettelijk is en welke fouten al zijn gevangen. Afgeronde commits tonen het eindresultaat, niet de kleine beslissingen ernaartoe. Geen van beide drempels neemt het recht op een fork weg. Beide maken het duurder om dat recht te gebruiken.
Die eenrichtingsregel hoort ook voor tests te gelden, minstens voor functies die van betaald naar open gaan. Gemaskerde e-mail is overgestoken; volgens het gepubliceerde beleid blijven de tests dicht, zonder aangekondigde uitzondering. Publicatie geeft ontvangers meer dan leesbare code: de controles van het project voordat ze veranderen wat er met andermans post gebeurt. Het AI-kloonrisico blijft. Anders blijft ook de prijs van iedereen buiten het bedrijf die zekerheid alleen laten opbouwen.
Er blijft een bedrijf te betalen
Vandaag las ik de prijzen en vergelijking. Community is gratis, met onbeperkt postvakken. Enterprise begint bij €2,00 per postvak per jaar, minimaal 25: €50 per jaar. De jaarlijkse schijftarieven dalen tot €0,89 in de schijf 50.000–99.999, niet over de hele rekening. Multitenancy, SCIM, leesreplica’s, gesharde opslag, live telemetrie, archivering en AI-spammodelniveaus blijven Enterprise. Er valt geld te verdienen zonder het cadeau van gisteren terug te eisen.
Stalwart Labs Ltd, geregistreerd in Engeland en Wales, is de contractpartij voor klanten in het VK, de EU, de EER en Zwitserland; Stalwart Labs LLC in Sheridan, Wyoming, bedient de rest. Het team werkt op afstand. Stalwart staat nog niet in de directory; de GitHub-repository had bij de controle vandaag 16.006 sterren. Veel mogelijke codelezers. Of ze onderhouders kunnen worden, telt zwaarder dan het aantal.
De volgende Enterprise-functie die oversteekt, verdient aandacht. Of er tests mee door de poort gaan, wordt de interessantere releasenotitie.
Maandagdigest
Europa’s beste nieuwe software, elke maandag.
Toplanceringen, nieuwe vermeldingen en verhalen uit het Journal. Eén e-mail, overgeslagen in rustige weken.
Every product in the directory is checked before it goes live and shows where it’s made. Explore the directory

